Alle sessie-toespraken op de Sterrelaan
op www.maartenhoutman.nl
Sterrelaan, 10 september ‘88

Jezelf ontdekken in de dialoog
Ik hoop dus dat het een dialoog is, dat het niet zo gaat worden zoals het normaal is in de groepen, dat er vragen komen en dat ik daar probeer antwoord op te geven. Maar dat we ons aan onszelf onthullen doordat we met elkaar overleggen.
Sterrelaan, 28 APRIL ’89

Aandacht die alles omhelst
Vanochtend hoop ik aan de hand van drie uitspraken van verschillende mensen, verschillende fasen van de bewustzijnsontwikkeling die mogelijk is een beetje duidelijk te maken.
[…]
De tweede komt van Gurdjieff. Gurdjieff gebruikte de term ‘je herinneren’. Daar bedoelde hij mee dat je je herinnert wie je eigenlijk bent, dat wil zeggen, die tijdloze impuls die je bent. Dus niet die mens die je bent met een naam, afijn, alles. En, zei Gurdjieff, alles wat dat herinneren bevordert is geoorloofd. Dus alles, stelen, moorden, alles!.“
Sterrelaan, 25 januari ‘92

De val uit een lichtend weefsel
Ik wilde proberen om jullie deel te laten hebben aan iets wat telkens in mijn leven zich in meer of minder versluierde vorm heeft voorgedaan, maar wat in de loop van mijn leven geleidelijk aan duidelijker is geworden. En wat misschien een hulp is om te beseffen hoe dat leven dat wij leven, ingebed is in een veel groter gebeuren dan we normaal waarnemen.
Sterrelaan, lerarenweekend oktober 1992

Het vergetene
Ik wilde jullie iets vertellen uit het leven van El Ghazali, een Soefidichter, die om de gedichten die hij geschreven heeft, gestenigd is.
“EI Ghazali liep door de wijk van de veroordeelden. Toen hij een hoek omsloeg zag hij tegen een muur een bedelares staan. Hij wist niet wat er met die vrouw in lompen was, maar hij moest blijven staan kijken. Hij keek en zag dat ze haar schaal ophield om een aalmoes te ontvangen. Maar hij zag ook dat ze bijzondere ogen had. Hij bleef kijken en verloor zich in die ogen.
Sterrelaan, 15 Mei ‘94

Mythisch verhaal over het leven en lijden van de mens
‘Heel lang geleden, toen de grote verteller nog droomde en alles uit zichzelf gebeurde, schrok hij van het lijden dat hij zag. Hij besloot degenen die moesten lijden van een inzicht te voorzien, dat hen duidelijk zou maken waarom ze het moesten ondergaan. En ook hoe zij, nog langer geleden, hetgeen ze nu als lijden ervoeren zelf hadden gewild, opdat de grote voorzegging die alles op aarde en onder de hemel omvatte, zou kunnen worden vervuld’.
Sterrelaan, 19 JUNI ’94

Terug naar voor de geboorte
Wat in de Zen-overlevering gezegd wordt is, dat je de oorspronkelijke geest moet beseffen, de oorspronkelijke geest die onveranderlijk en altijd aanwezig is, in alles. […] Dat betekent dat het niet bereikt kan worden, het is er: het kan op generlei manier bereikt worden, het kan alleen beseft worden.
Sterrelaan, 21 april’96

Jij bent de tijd.
Kunnen wij dus, terwijl we in de tijd zijn, terwijl we voortdurend tijd scheppen, kunnen wij ons bewust zijn van dat andere wat buiten de tijd is. Dat is eigenlijk waar het om gaat.
Als je dat beseft, kun je anders oefenen, kun je gaan beseffen dat je in de oefening zelf ook alweer tijd aanbrengt, terwijl je juist die oefening doet om buiten de tijd te raken. Want dat doe je, als je een oefening doet wil je wat bereiken. Dat is dus in de tijd.
Sterrelaan, 20 SEPTEMBER ’98

Doordringen in het ongemanifesteerde
Geleidelijk aan ga je beseffen dat het eigenlijk is dat je het ongemanifesteerde in jezelf – dat zijn niet je gedachten, je gedachten en je gevoelens, dat is allemaal gemanifesteerd – dat het ongemanifesteerde in jezelf verbonden moet worden met het gemanifesteerde. Het gemanifesteerde is alles wat je kent. En wat de wereld, de mensenwereld je aanbiedt dat is allemaal gemanifesteerd. En eigenlijk zijn we daar ons hele leven in bezig.
