Uitgelichte toespraken Huissen

_{Om je straatje heen de onmetelijkheid
Ik heb ik geloof in de eerste inleiding gezegd: ‘Kun je jezelf in de situatie waarin je bent beseffen?’ Een heel klein zinnetje, dat eigenlijk alles omvat. Dat gezegd hebbend, zou ik op kunnen staan en weggaan.
Wat houdt dat in?}

_{De oude Adam
Dan is het heel belangrijk wat je doet op het moment dat je beseft dat je onaandachtig bent, want daarin kan de oude Adam opnieuw zijn slag slaan. Wat doe je dan? Ben je dan teleurgesteld? Ben je boos? Neem je je voor om het anders te doen?}

_{Jezelf binnenstebuiten keren
Dus de vraag is eigenlijk – en het is echt een wezenlijke vraag – kun je gezond worden, in deze vrolijke, verbijsterende wereld. Waar alleen het geweldige geldt, waar we uit zijn op steeds grotere snelheid. Op de elektronische snelweg kunnen we nog honderdduizend keer meer met elkaar communiceren en dat vinden we geweldig.}

_{Oude vormen worden weggespoeld
Ik denk dat het allerbelangrijkste is dat je beseft dat je in een vertaling leeft, dat dat de wijze is waarop jouw bewustzijn de wereld en jezelf bewust maakt. Dat is die vertaling. En die vertaling is heel, heel oud. En die gaat steeds door met nieuwe vormen te vinden – wetenschappelijk, taalkundig, tastkundig, gevoelskundig – gaat het steeds door die vertaling groter te maken, genuanceerder te maken.}

_{Alleen zijn
Het gaat eigenlijk om – ik durf het haast niet te zeggen – het feit dat je alleen bént. En dat je dat vergeten bent in de droom, die wij ‘het leven’ noemen. En als je zo naar je leven kijkt, dan merk je hoe dat eigenlijk daar omheen draait, om dat hebben van een bevredigende relatie. En het hangt er helemaal van af hoe hoog je eis is, of je dat ooit bereikt.}

_{Het gaat om het beseffen
Het is heel wonderlijk dat je in die lange geschiedenis van Zen en wat ervan opgetekend is of oraal doorgegeven, nergens vindt hoe je lichaam, als je er aandacht aan geeft, elke dag opnieuw doorstroomd kan worden van de oerenergie, en hoe een heleboel weggewassen wordt wat zich vastgezet heeft.
Er zijn een heleboel haiku’s verschenen, maar die beschrijven eigenlijk opnieuw alleen de uiting, dat als je zo doorstroomd raakt, je veel meer ziet, veel meer opmerkt.}

_{Van een moeilijkheid een aandachtspunt maken
Als er die aandacht is, wordt alles in je lichaam geregeld. Want de hoofdverstoorder van de processen van je lichaam is je eigen geest. En als die eigen geest gebundeld is – wanneer hij zich niet meer afvraagt: ‘hoe gaat het met me’ – is alles geregeld. Als je een christelijke uitdrukking wilt gebruiken: dan ben je in Gods hand.}

_{Voorlopigheid en tijdloze werkelijkheid
De meest serieuze systemen van meditatie proberen een mens als het ware de doodservaring nabij te brengen.
Ik denk dat dat niet gaat. Wat wel mogelijk is – en het is fantastisch dat dat kan – dat wij kunnen begrijpen, kunnen inzien: dat het wezenlijke begint op het moment dat wij niet meer ervaren. Dat is fantastisch. Dan besef je ook waar het om gaat – terwijl je tegelijkertijd weet dat jij het niet kunt forceren.}

_{Het grote gemis
Daarom is het zo tragisch dat wij bijna altijd het leven voelen als een last, als iets wat nou eenmaal zo is en wat we moeten dragen. Terwijl het waarschijnlijk het grootste geschenk is wat mogelijk is: door te leven het grote gemis te gaan voelen.}

_{Hongeren naar ervaring
Dat is de moeilijkheid met mensen die heel fanatiek zijn, dat ze de mogelijkheid missen om er naast te gaan staan en te horen wat ze zeggen. Daarvoor moet je geoefend hebben aan dat je bewust worden van de ervaringen. Wat de ervaringen eigenlijk zijn, en hoe die je, zonder dat je dat wilt, voortstuwen – en hoe je zelfs hongerig bent naar ervaringen, je wilt ervaringen opdoen.}

_{Je hebt niet meer dan jezelf
Dat is de moeilijkheid met mensen die heel fanatiek zijn, dat ze de mogelijkheid missen om er naast te gaan staan en te horen wat ze zeggen. Daarvoor moet je geoefend hebben aan dat je bewust worden van de ervaringen. Wat de ervaringen eigenlijk zijn, en hoe die je, zonder dat je dat wilt, voortstuwen – en hoe je zelfs hongerig bent naar ervaringen, je wilt ervaringen opdoen.}

_{Thuiskomen
Het allereerste wat vervuld moet worden, is dat we thuiskomen. Het thuis wat voortgaat te veranderen, omdat alles in het leven verandert. Maar als je thuis bent, weerstreef je die verandering niet, dan probeer je niet aldoor maar dat wat zich voltrekken wil tegen te houden.}

_{Leven vanuit het ongeweten
Dus we leven met z’n allen in een wonder, in een geheim. En dat geheim kan ieder van jullie ontdekken, door eens echt aandachtig af te dalen in je lichaam, je adem, het ritme van je adem, de diepte van je adem. En daaraan verbonden de energie die stroomt. Die maakt dat je eindelijk in dat vreselijk ingewikkelde leven waar je in staat, een ogenblikje niets bent, niets dan adem, niets dan energie.}

_{New York, 11 september
Elke keer als we op aarde zijn, hebben we de gelegenheid om bewust te worden wie we zijn, wat ons beweegt, wat ons doet zijn zoals we zijn.
Vanaf het moment dat je dat ontdekt, begint er een nieuw leven, laat je al die slogans, al die idealen, al die voornemens en strevingen en alles wat je kunt bedenken, achter je. Je begint opnieuw.}

_{Een gevoel waar het eigenlijk om gaat
Als je je afvraagt wat tussen jezelf zit en het directe contact met het leven, dan merk je dat dat de ongedurige beweging is waar je eigenlijk aan overgeleverd bent door de wijze waarop je je in beslag laat nemen door alles wat er gebeurt. Het is maar zelden dat je van binnenuit iets doet.}

_{Een blijvend gevoel van voorlopigheid
Wat is één van de meest opmerkelijke veranderingen die optreden als iemand echt mediteert? Dat is dat je een heel duidelijk en blijvend gevoel van voorlopigheid hebt: jij bent voorlopig, alles om je heen is voorlopig, alles gaat voorbij, alles beweegt zich van het ontstaan af naar het vergaan. En die voorlopigheid is goed, die voorlopigheid is nodig. De vergankelijkheid is een groot geschenk.}

_{De adem van het heelal
Wat eigenlijk moet gebeuren in meditatie, is dat we iets wat onbewust is, wat ons ontgaat: een in- en uitademing van het heelal, die voortdurend verbindt, loslaat, verbindt, loslaat, die dus voor ons volmaakt onbewust is, daar moeten we ons opnieuw, maar nu bewust, mee verbinden.}

_{In balans
Ik droomde vannacht dat ik op een weg liep langs een rivier. Het zag er allemaal heel vredig uit, er was niets aan de hand. Maar geleidelijk aan begon ik te merken dat het heel warm werd, steeds warmer, en dat er een wind op stak. Die wind was gloeiend heet. Ik keek om, want de wind kwam van achteren, van in mijn rug…}

_{Een oude belofte
Vanochtend tijdens de eerste meditatie, toen de wind zo klaaglijk om het klooster trok om ons te herinneren aan een oude belofte die we nog altijd moeten inlossen, leek het alsof het hele gebeuren hier naar een hele diepe bodem zonk, een grote oceaan, waar de wieren langzaam wuiven op de onderstroom, met een gevoel alsof het al alle eeuwen heeft plaatsgehad en het nooit zal ophouden zo te zijn zoals het is.}

_{Je bent zelf die grote beweging
Het is voor mij vandaag een heel bijzondere dag. Vanochtend had iemand een briefje onder mijn deur geschoven – het was echt een hartenkreet – die zich afvroeg waarom wij als groep weigerden te onderzoeken. Waarom wij als groep altijd leerlingen blijven en mij daarmee degraderen tot leraar. Want dat is een degradatie, dat is een afschuwelijke degradatie.}