✏️ NOTITIE bij Voortdurend waarnemen
“… die verlopigheid is heel vroeg begonnen, toen ik nog klein was. Maar die is door mijn contact met Krishnamurti… Ik ben in 1936 in Sterkamp geweest, hier in Ommen. En dat was direct raak. Ik was daar in de elektriciteitsdienst, omdat het op dat moment m’n studie was, elektrotechniek. En ik moest de keteltjes van allerlei chique Engelse dames repareren, die het niet deden. En ik was daar mee bezig vlak voordat de lezing begon.
En toen kwam Krishnamurti voorbij op een fietsje. En die zei: waarom ga je niet naar de lezing? En ik vertelde dat… Toen zei hij: ‘oh, maar dat doen we anders, naar de tent! Ik zal wel zeggen dat ze met hun keteltjes bij mij komen.’
En dat heeft hij ook gedaan. Dus dat was aan de ene kant hilariteit. En aan de andere kant beseften de mensen hoeveel hulpdiensten er waren, om te maken dat zij die lezing konden volgen.
En toen heb ik hem in het volgende Sterkamp ook nog persoonlijk gesproken. Dat was voor mij een heel belangrijk moment, omdat ik al plotseling het gevoel had… Ja, ik heb het toen geduid als dat de zon opkwam – er was geen zon op dat moment. Maar dat hij inderdaad vanuit een andere wereld hier was.”
Uit: Het dilemma van de oefening.
Sitemap Tao-zen
Bovenaan:
De foto toont Jiddu Krishnamurti op de fiets tijdens de Sterkampen in Ommen, rond 1928.